Kinderkampen Juf Jet

Ik heb besloten de kinderkampen van aanstaande zomer uit te stellen. Ik heb er nog steeds veel zin in, de opzet is er, maar het team is er nog niet. En ik hoop dat ik in de komende jaren de juiste mensen tegenkom om dit project van de grond te krijgen. Ik heb geen haast, en wil graag dat het er komt.

We moeten ook een stukje van ons visum opgeven (eerder terug naar Nederland), als ik de zomerkampen deze zomer wil waarmaken. En ons visum staat boven aan ons verlanglijstje.

Haastige spoed is zelden goed, is dan nu ook mijn motto en we laten de zomerkampen rusten tot het moment goed is.

Verder zijn Rutger & ik erg druk met onze 3 bedrijven. Ik ben vooral Branding Personality aan het opbouwen en dat gaat goed. Ik hang nog veel in de préfase van het bedrijf, maar op sales gebied loopt er ook al het een & ander, en afgelopen week heb ik een project afgerond bij een Amerikaanse klant.

Een groot thuisonderwijs gezin

De vader van dit grote gezin met 10 kinderen is een comedian, met een erg grappig filmpje over hun gezin.

[youtube]VM6uqj0_jQc[/youtube]

Kapitein Haak: het grote zeeavontuur

Rutger heeft samen met Joep, Krijn en Pim een filmpje gemaakt.

De kinderen vinden het erg leuk om te doen. Het is best veel werk om zo’n filmpje te maken, maar ze vinden het geweldig om te doen. Zelfs Pim zegt de teksten die hij moet zeggen.

Enjoy for yourself:

[youtube]02npqfjCaeU[/youtube]

Naar de Nederlandse school in Orange County

Elke zaterdagochtend gaan onze kids naar de Nederlandse school. De lessen zijn van 9 tot 12 uur, en Rutger en ik blijven dan vaak om een kopje koffie te drinken, Pim kan daar heerlijk buiten spelen en we kletsen wat met de andere ouders van (half)-Nederlandse kinderen. Hollandse gezelligheid. De kinderen vinden het heerlijk om daar naar school te gaan.

Nu we net een nieuwe videocamera hebben, heeft Rutger een kort filmpje gemaakt van de kids op school.
Enjoy!

[youtube]9h_6VP3T_Vw[/youtube]

Crisis in onderwijs alom gevoeld, maar: Fundamentele onderwijsdiscussie niet gevoerd

Amersfoort – Dat er crisis is in het onderwijs, daar zijn velen in en rond het onderwijs het wel over eens. Er is dan ook volop discussie over mogelijke verbeteringen. Maar de belangrijkste discussie – die over ‘het waarom van het onderwijs’ – wordt nauwelijks gevoerd. Het congres ‘Waarom Onderwijs?’, dat op 14 november in Zeist wordt gehouden, wil die discussie op gang brengen. Opvallende spreker is John Taylor Gatto, viermaal verkozen tot New Yorkse Onderwijzer van het Jaar.

Dat het onderwijs in een diepe crisis zit, is niet moeilijk aantoonbaar. Wat recent verschenen cijfers zeggen voldoende:
* 11% van de leerlingen in het VO is functioneel analfabeet
* 10-12% van de kinderen is faalangstig
* 13% van de leerkrachten heeft last van burn-out (geen beroepsgroep scoort zo hoog) .(Bron CBS)
* 100.000 kinderen in Nederland hebben ADHD
* Van ’93 tot 2000 steeg het aantal Nederlandse ritalin-gebruikers van 65.000 tot 180.000.
* 60.000 kinderen per jaar maken hun opleiding niet af

Toch gaan discussies over aanpassing van het onderwijs vooral over symptomen. Of de oorzaken ook in de wortels van het systeem kunnen zitten, blijft onbesproken. Vragen als: ‘wat is het doel van onderwijs?’ en ‘wat is de beste vorm om dat doel te bereiken?’ worden niet aan de orde gesteld.

De Amerikaanse onderwijzer John Taylor Gatto zegt: ”School reform is not enough. The notion of schooling itself must be challenged.” (Onderwijshervorming is niet voldoende. Het begrip ‘onderwijs’ zelf moet heroverwogen worden.) Ook stelt hij: “School is a twelve-year jail sentence where bad habits are the only curriculum truly learned.” (School is een gevangenisstraf van twaalf jaar, waar slechte gewoonten het enige curriculum zijn dat echt geleerd wordt.)
Gatto begon zijn dertigjarige onderwijscarrière op rijke privé-scholen. Het grootste deel van zijn onderwijsleven heeft hij echter op gettoscholen in het New Yorkse Harlem lesgegeven. Toen hij voor de vierde keer werd genomineerd voor de titel ‘onderwijzer van het jaar’, nam hij ontslag. Hij publiceerde een legendarische brief in de Wall Street Journal getiteld: ‘I quit – I think’. Gatto ontwikkelde een heel eigen visie op doel en aanpak van onderwijs. Hij is key note-spreker op de dynamische en interactieve conferentie. Zijn prikkelende uitspraken zullen ongetwijfeld veel discussie losmaken, waarvoor dan ook alle ruimte is. Naast Gatto laten ook andere prominenten hun licht schijnen op de vraag ‘Waarom Onderwijs’, zoals organisatie-adviseur Jaap Peters, quantumchemicus Jos Verhulst, rechtsgeleerde Vincent Loosjes en cultuurhistoricus Bram Moerland.

De conferentie ‘WaaromOnderwijs’ wordt gehouden in hotel/theater Figi – Het Rond 2 te Zeist. Inschrijven kan op www.WaaromOnderwijs.nl. Daar is ook meer informatie over het programma en de sprekers te vinden. In de voorverkoop kosten kaarten Eur 97,- aan de deur Eur 129,50. De organisatie is in handen van De Kampanje, school voor persoonlijk ondernemerschap.

Kinderen kunnen zelf leren

Het grootste vooroordeel waar ik tegen aan loop is dat kinderen een leraar of school nodig hebben om te kunnen leren.
Dat is niet waar.
Want waarom doen we dan geen babies naar school omdat ze moeten leren lopen, leren praten en leren eten? Dat leren ze dus zelf, wanneer kinderen maar in een omgeving zijn dat ze dit nodig hebben of dat kinderen iets zelf willen doen. De drang om jezelf te ontwikkelen is zo natuurlijk dat je dat een baby niet hoeft te leren.

Helaas neemt de school daarvoor veel meer veantwoordelijkheid over waardoor het schoolgaande kind vaak het idee krijgt dat de leraar het beter weet. Maar nee, het kind weet echt het beste wat bij zijn/haar ontwikkeling past en waar hij/zij aan toe is.

Laten we dus het kind kind zijn, voedt het met veel verschillende en rijke materialen. Laat het kind een wereld zien die groter is dan de school en het kind wil graag die nieuwe digen zien & ervaren.

Ik kan zeggen dat mijn kinderen opgroeien in een rijkere wereld dan alleen thuis. Onze kinderen hebben al veel van de wereld gezien, zo nam ik Pim onze jongste met 6 weken al mee naar Toronto, Canada. De kids zijn natuurlijk van februari tot mei 2007 met ons mee geweest naar de Verenigde Staten, wat voor hun al de tweede keer was.

En misschien moeten we het maar anders gaan noemen om een besloten-en-afgescheiden-van-de-wereld-idee tegen te gaan. Lonneke & Paul noemen hun thuisonderwijs situatie Wereldonderwijs. Daar voel ik wel wat voor. Om de stigma’s tegen te gaan die er helaas bestaan.

Aantal thuis onderwezen kinderen is verdriedubbeld

Het aantal kinderen dat thuisonderwijs krijgt is in de afgelopen 10 jaar verdriedubbeld in de Verenigde Staten. Twintig jaar geleden was thuisonderwijs nog een onbekend begrip, maar de laatste jaren groeit het hard.

Door onvrede met de schoolinstituten, het onderwijs aanbod, de leraren en ook de agressie op school kiezen steeds meer ouders voor onderwijs waar ze zelf de verantwoordelijkheid over hebben en dit zo goed mogelijk kunnen inrichten voor hun kinderen.

Nederland loopt, mede door de Nederlandse wetgeving die niet alle ouders de vrije keuze geeft om voor thuisonderwijs te kiezen, enorm achter op deze ontwikkeling. Ook in het Verenigd Koninkrijk kiezen steeds meer ouders voor thuisonderwijs en is het een keuzemogelijkheid voor ouders die in willen spelen op de onderwijs behoefte van hun kinderen.

Dit heeft ook gevolgen voor de vervolgopleidingen zoals Universiteiten en werkgelegenheid bij bedrijven. Die ook voor deze, goed ontwikkelde student open staat. Top universiteiten in de Verenigde Staten hebben vaak al een apart instroom beleid voor thuisonderwezen kinderen.

Ontplooien door niet naar school te gaan

We staan vandaag in de krant! Het Nederlands Dagblad om precies te zijn. Ik hoop dat er nog veel positieve aandacht voor thuisonderwijs volgt. Want veel mensen kennen deze optie niet. En de thuisonderwijs community mag best wat groter, zodat de politiek ook de wetten in het voordeel van beiden kan aanpassen aan de tijd van nu.

Ontplooien door niet naar school te gaan
door onze redacteur Aaldert van Soest

Vorig jaar werden op grond van levensbeschouwing 170 kinderen vrijgesteld van de leerplicht. Dat is het hoogste aantal in tien jaar.
Welke reden hebben ouders om hun kinderen thuis te houden?

AMSTERDAM – Joep, de oudste zoon van Marieke en Rutger Hensel, is bijna vijf jaar oud. Op school zit hij nog niet en als het aan zijn ouders
ligt blijft dat voorlopig zo. Ze zitten in een procedure om vrijstelling te vragen voor de leerplicht, die voor Joep ingaat zodra hij vijf wordt.
,,Wij denken dat het voor onze kinderen het beste is, wanneer ze thuis onderwijs krijgen”, zegt Marieke Hensel. ,,Dan krijgen ze veel meer
persoonlijke aandacht en de ruimte om de specifieke talenten te ontwikkelen, die God hen gegeven heeft.”

In een schoolklas moet een docent zijn aandacht verdelen over twintig tot dertig leerlingen, zegt Marieke Hensel. ,,Kinderen zijn daardoor tot
hun achttiende met van alles verplicht bezig voor school en zouden dan pas daarna zich kunnen afvragen welk plan God met hun persoonlijk leven heeft.” Rutger en Marieke wonen in Amsterdam en zijn lid van een baptistengemeente. ,,In Amerikaanse baptistenkerken maken heel veel ouders de keuze om hun kinderen niet naar school te sturen. Soms geldt dat zelfs voor hele kerken.”

Behalve een groep baptisten zijn er onder andere orthodox-gereformeerden, zevendedagsadventisten en aanhangers van New
Age die hun kinderen thuis houden vanwege geloofsovertuigingen, licht Bernadette van Zuidam van de Nederlandse Vereniging voor Thuisonderwijs toe. Ook is er een groeiende groep humanisten die vrijstelling krijgt van de leerplicht, aldus Van Zuidam.

Juridisch kunnen ouders hun kind thuis houden wanneer ze bezwaar hebben tegen de levensbeschouwelijke richting van alle scholen die op redelijke afstand van hun woning liggen. De ínrichting van het onderwijs is geen legale reden om een kind niet naar school te sturen. De rechter let er dan ook vooral op of de geloofsovertuiging van ouders inderdaad niet verenigbaar is met alle scholen binnen een straal van twintig kilometer van huis.

Toch spelen voor veel ouders hele andere redenen een rol, zegt Van Zuidam. ,,Dan moet je denken aan pedagogische bezwaren tegen het
schoolsysteem. Of hun kinderen leren op een hele andere manier dan de meeste kinderen.”

Het aantal leerlingen dat thuis les krijgt ligt volgens haar veel hoger dan 170. Dit aantal noemde staatssecretaris Sharon Dijksma (Onderwijs)
vorige week in een brief aan de Eerste Kamer. Van Zuidam: ,,Misschien gaat het om de officiële vrijstellingen die verleend zijn, maar er
krijgen veel meer kinderen thuis onderwijs. Dat wordt heel vaak gedoogd.’

Geplaatst op vrijdag 13 juli 2007 09:25 , laatste wijziging vrijdag 13 juli 2007 09:27, www.nd.nl

Thuisonderwijs paradijs

We gaan naar thuisonderwijs-paradijs.

Donderdag 8 februari vertrekken we voor 3 maanden naar Amerika. En vandaag heb ik een zoektocht op internet gedaan of er wellicht nog thuisonderwijs-evenementen zijn. En ik vind al 8 thuisonderwijs support groepen in Anaheim, de stad waar we verblijven.

Thuisonderwijs support groepen, zijn groepen die wekelijks, soms zelfs dagelijks activiteiten aanbieden op allerlei vakgebied, voor de allerkleinsten tot de 18 jarigen. En ook bijvoorbeeld alleen voor ouders: hoe pak je thuisonderwijs aan.Waar wij naar uit kijken, zijn vooral de sociale gelegenheden met de kids.

Homeschool World: Practical Homeschooling Articles: The Exodus Continues

Wat kun je doen om de hoogbegaafdheid van je kind te stimuleren?

    * Focus op het gehele kind, inclusief de emotionele, gedrags en sociale ontwikkeling
    * Laat kinderen vrij om hun eigen intuitie te volgen en geef de beschikking over een gevarieerd aanbod van materialen voor hen om te ontdekken
    * Verplicht kinderen niet om gestructureerde leer activiteiten af te maken
    * Gebruik liefde en zorg wanneer je met kinderen werkt
    * Doe actief mee; jouw rol in het leren is cruciaal

Lessen geven is vaak moeilijk, vooral bij jonge kinderen die willen spelen. Er komt een moment dat kinderen vragen om iets te leren, wanneer ze in liefde en zorg worden opgevoed.

Wanneer je kinderen leert hoe ze een puzzel moeten maken en hoe ze problemen met speelgoed moeten oplossen, zorgt er voor dat ze niet leren hoe ze het moeten doen, ze leren hoe de oplossing eruit ziet.

Wanneer een kind leert de oplossing van een ouder iemand te kopieren, heeft het kind minder intelligentie nodig dan wanneer het kind de oplossing zelf leert bedenken.

Verwar hoogbegaafdheid niet met ADHD

De laatste jaren worden kinderen steeds meer bestempeld met ADHD. Sommigen zeggen, het is een trend: vroeger had je de kinderen gevoelig voor kleurstoffen, daarvoor de allergiën, nu is het ADHD.

Toch worden er veel kinderen bestempeld / gelabeled / in het hokje gestopt met ADHD. Wat niet altijd terecht is.

De eigenschappen die horen bij hyperactiviteit zijn: hooggevoeligheid, hoog energie niveau, en minder slaap nodig. Maar uit onderzoek blijktdat dit ook de eigenschappen zijn van begaafde kinderen.

Een studie van kinderen tussen de 2,5 en 12,5 jaar met de hoogste IQs, toont aan dat de ouders de volgende eigenschappen bij hun kinderen observeren:  

• 90 % is "gevoelig"
• 83 % concentreert zich op een activiteit tegelijk
• 79 % heeft een hoog energie niveau of is erg actief
• 50 % heeft minder slaap nodig dan andere kinderen
• 44 % is gevoelig voor labels in de kleding en andere gevoelige dingen

Sommige studies tonen aan dat begaafde kinderen kort aandacht hebben voor en zijn snel verveeld. Andere studies tonen aan dat ze overmatig enthousiast zijn en ongebruikelijk intens, met grotere emotionele extremen, zoals compassie, verdriet en depressiviteit. 

Meer intelligente peuters zijn vaker gefrustreerd dan andere jonge kinderen. Hun verstand kan complexere uitdagingen aan, maar zijn geblokkeerd door hun fysieke nog-niet-zo-ver ontwikkelde motoriek. Of ze hebben meer complexe ideeen die ze willen uiten, dan dat ze verbaal al kunnen uiten.

Wanneer je het zwaar vind om je kind op te voeden, kan het zijn dat hij té slim is voor zijn vriendjes. Ongeveer 20 tot 25 procent van de begaafde kinderen heeft sociale en emotionele problemen – twee keer zo veel als bij andere kinderen.

Wanneer je kind moeilijk op te voeden is, denk dan niet eerst aan ADHD medicatie, denk aan de Universiteit!

Bron: The Everything Toddler Book, Linda Sonna 

Top-down leren

Ik kreeg dit vandaag binnen:

TDC, het Top-Down College zoekt schrijvers en docenten voor het
produceren van Top-Down cursussen. Leerlingen die ondanks hun
intelligentie niet slagen in het reguliere onderwijs, denken, leren en
doen meestal alles top down. Eerst het hele plaatje kennen, weten waar
het wel en waar het vooral niet over gaat en dan kunnen ze er iets mee.
In het reguliere onderwijs krijgen ze leerstof die ze niet kunnen
plaatsen. Reacties als: 'ik snap er niets van' blijven dan komen, ook
na vele keren uitleg. Laat ze de hele puzzel zien en ze kunnen de
stukjes onthouden en later zo uitleggen én gebruiken.
Heeft u voldoende kennis van één of meer vakken op VWO- of universitair
niveau en u wilt iets betekenen voor 'mislukte' hoogbegaafde
leerlingen? Neem dan contact op met Willem Wind: TDC@prowat.nl 

Dat top-down leren is hét antwoord op Ieder Mens heeft een groots talent. Mooi dat er pro-actievelingen zijn, die ermee aan de slag gaan!

Kinderen beter thuis leren dan naar school

Een stukje uit een artikel op democratie.nu over het goede effect van thuisonderwijs op het kennisniveau van kinderen. Natuurlijk is kennis niet het enige dat nodig is voor een kind om evenwichtig op te groeien. Ik denk zelfs dat dat behoorlijk overgewaardeerd is; een kind heeft juist skills nodig om zijn/haar wijsheden te gebruiken in het leven. 

… Paulus stelt het probleem nog te beperkt. Het gaat niet enkel om de hoogbegaafde kinderen. Ook gewoon goedbegaafde kinderen komen niet aan hun trekken in de school.

Laat eens kijken. In de Verenigde Staten leren ongeveer een miljoen kinderen thuis. In Groot-Brittanië vele tienduizenden (zelfs 150.000 volgens The Observer, 13 augustus 2000). Uit de ervaring die met deze kinderen werd opgedaan, blijkt duidelijk dat goedbegaafde kinderen (en vermoedelijk ook vele andere kinderen) net zo goed of beter geholpen door helemaal niet naar school te gaan, maar zelf te studeren, onder begeleiding van een coach – bij voorkeur één van de ouders. Thuislerende kinderen bouwen immers over het algemeen een enorme leervoorsprong op ten opzichte van hun schoollopende leeftijdgenoten.

Hieronder vindt men de resultaten van een recent onderzoek, uitgevoerd door de Britse onderzoekster Paula Rothermel. De afgebeelde kromme is de klassieke Gausscurve of klokcurve, hier aangegeven voor testresultaten die het kennisniveau aangeven. Zoals altijd bevindt zich ongeveer 68% van de kinderen op minder dan één standaarddeviatie van het gemiddelde (tussen de buigpunten van de curve). Van de thuislerende kinderen bevindt de grote meerderheid zich echter boven deze middenmoot. Het gaat hier om jonge kinderen, getest op de leeftijden van 4-5 jaar, 7 jaar en 10 jaar.

Verdeling van NLP-scores van thuislerende kinderen (Year 1 = 4à5 jaar; Year 3 = 7 jaar; Year 5 = 10 jaar) in vergelijking met de standaard verdeling voor schoollopers.
www.leeds.ac.uk/educol/documents/00002197.htm

Talentontwikkeling bij kinderen

Ieder kind heeft talent. Ieder mens heeft talent. Talentontwikkeling is dus voor ieder kind een must om te worden wie hij is. 

Voor mij de essentie waarom ik voor mijn kinderen voor thuisonderwijs heb gekozen is talentontwikkeling. En eerlijk waar ik heb geen idee elk talent dat ook is. Zij hebben het in zich en ik kan ze alleen maar faciliteren in hun groei te worden wie ze zijn.

Talent komt voort uit passie. Ik speel in op hun passie(s) en faciliteer ze daarin. Als mijn kinderen bijvoorbeeld met treinen spelen, zal ik ze daarin proberen te faciliteren. Meer ruimte op de grond, meer spoor, meer treinen, etc. Een kind heeft van zelf een gevoel dat het na een treinenperiode genoeg is en ontwikkelt nieuwe interesses. Dat hoef ik hem niet te vertellen. Hoewel dat bij mijn ene kind (Joep) veel automatischer gaat dan bij Krijn. Krijn volgt voornamelijk wat Joep doet. Maar heeft belangrijke elementen die van hem zijn: (een kopje thee zetten & zijn muis). Daarnaast laat ik hen wel veel dingen zien die nieuw voor hen zijn, maar waarvan ik verwacht dat ze daar door geinspireerd kunnen raken. Gisteren zijn we bijvoorbeeld naar Sinterklaas in Concert geweest, in het concertgebouw met een blaasorkest. Dat vonden ze alledrie erg indrukwekkend. En nu onze oudste heel erg graag op wintersport wil, denken we er toch over om een wintersport mogelijk te maken.

Talentontwikkeling is voor mij tweeledig:

1. Aan de ene kant is het dus een wereld laten zien van oneindig veelmogelijkheden. Alles is mogelijk.
2. Aan de andere kant is het de passie(s) van het kind centraal stellen en het volgen van zijn passie en interesses.

Talent is niet alleen belangrijk naar de buitenwereld toe, maar bovenal belangrijk voor het individu. Mensen groeien op in een wereld waarin ze moeten doen wat de werkgever van hen vraagt, maar gaan vaak aan hunzelf voorbij. Ieder mens is gelijkwaardig, maar sommige mensen mogen best een groter plekje innemen op deze aardbol dan ze nu doen. Dat gaat een stuk beter als mensen meer zelfvertrouwen hebben en geloven in hun zelf, hun eigen kracht en weten wat voor waarde ze kunnen toevoegen in de wereld.

Die kracht is voor mij een essentieel onderdeel van de groeifase van een mens (tot 18 jaar) en daar wordt op scholen veelal aan voorbijgegaan. En moeten er onderdelen geleerd worden die wellicht voor het individu totaal niet van belang zijn. Wanneer een kind 14 vakken moet leren op een middelbare school en niet leert wat voor waarde dat vak voor hem/haar zelf heeft, wat heeft die kennis dan allemaal nog voornut? Het is niet alleen kennis vergaren, het is niet alleen kennis
toepassen.

De nieuwe wereld vraagt een derde stap:

Je persoonlijke waarde, waar je je bewust van geworden bent, toevoegen aan de maatschappij. 

Schools kill creativity

We geven onze oudste van 4 jaar, Joep, thuisonderwijs. De belangrijkste reden waarom we dit doen, is dat we vinden dat de talenten van ons kind beter tot zijn recht komen, wanneer wij onze kinderen faciliteren in het volgen van hun passie. Er zijn nog maar weinig mensen in Nederland die zo'n bewust keuze maken. Het is dus niet alleen lastig om het legaal allemaal rond te krijgen (je moet elk jaar een vrijstellingsbrief sturen naar de gemeente), maar ook mensen in je omgeving vinden die je mening supporten is lastig. Veel vertellen en een voorbeeld zijn, is volgens mij de manier om te laten zien dat thuisonderwijs een mooie oplossing is, voor degenen die dat willen.

Ik hoop dan ook dat de politiek oog krijgt voor thuis onderwijzend Nederland en het onderwijs hervormen. Iederwijs en soortgelijke initiatieven, zijn een mooie stap in de goede richting. 

Deze video bevat een speech op de TED conference (technology, education, design) en vertelt met errug veel humor waarom scholen niet goed zijn voor de creativiteit in de maatschappij. Alleen al voor de humor is het leuk om te kijken!

[googlevideo]-4964296663335083307[/googlevideo]

We kunnen het onderwijs beter afschaffen

Een mooi bericht uit het Reformatorisch Dagblad:

De aanbevelingen van de Onderwijsraad over het lerarentekort zijn een belediging voor onderwijsgevenden, stelt dr. Henk Dijkgraaf. Hij stelt voor het onderwijs gewoon af te schaffen. Waarom zouden we miljarden investeren in een systeem dat zich tegen de beschaving keert?

Er schijnt zich een kentering voor te doen in het denken over het onderwijs. Onlangs publiceerde de Onderwijsraad een rapport waarin met het oog op het dreigende lerarentekort gepleit wordt voor hogere salarissen en betere carrièremogelijkheden binnen het onderwijs.

Op zich is dat al een belediging: de Onderwijsraad heeft zich nooit druk gemaakt over de positie van de mensen om wie het in het onderwijs draait (zonder leraren en leraressen geen onderwijs, nietwaar?). Pas nu er een tekort dreigt aan docenten neemt de Onderwijsraad zijn toevlucht tot een noodmaatregel. Als geen hond meer geïnteresseerd is in een onderwijsbaan, is er altijd nog de Onderwijsraad om een stukje worst tevoorschijn te toveren.

Denigrerender kan het eigenlijk niet. Nadat op allerlei manieren door ambtenaren, onderwijskundigen, schoolleiders en wie al niet de vakdocent is gedegradeerd tot welzijnswerker, begeleider van onbenoembare processen en afvinkrobot -kortom, tot slachtoffer van talloze rampzalige onderwijsvernieuwingen- moet een luttel aantal euro’s de status van het vak nieuw leven inblazen.

Politici hebben inmiddels ook de mond vol van investeren in het onderwijs. Niet dat ze ook maar enige interesse tonen voor de inhoud van het onderwijs, het gaat hen om economische belangen, normen en waarden, naschoolse opvang en brede scholen met maatschappelijk werkers, politieagenten, psychologen, zorgteams en andere onderwijsvreemde elementen. Zo kunnen de desastreuze gevolgen van de verweesde samenleving en de ontwrichte gezinnen nog enigszins worden gecamoufleerd.

Moeders die zich nog wel willen bemoeien met de opvoeding van hun kinderen en die daarmee al die moeders die ten minste gewoon werken een schuldcomplex bezorgen, worden de arbeidsmarkt opgejaagd. Voorstellen voor meer geld in het onderwijs gaan daarom gepaard met voorstellen voor gratis kinderopvang. Voor opvoedende taken hebben we niet voor niets crèches en scholen of anders wel betaalde (!) opa’s en oma’s.

Het laat zich raden wie de slachtoffers zijn van deze gotspe. De kinderen, die geacht worden alle gezag te minachten en kennis en waarden zelf te construeren? Wellicht de beschaving, die staat of valt met de kennis van de dingen zoals ze werkelijk zijn? De docenten, die van hun beroepseer worden beroofd?

Moeten we misschien onze hoop vestigen op een nieuwe generatie docenten, die, anders dan de huidige generatie, in opstand zal komen tegen deze zotte inbreuken op het gezonde verstand?

Wie de curricula van de meeste lerarenopleidingen bekijkt, laat deze hoop snel varen. De programma’s staan bol van portfolio’s en eindeloze zelfreflectie, terwijl de klassieke pedagogische boekenkast is leeggeruimd ten gunste van allerhande postmoderne troep. Kennis van het te doceren vak hangt er een beetje bij. Dat laatste is begrijpelijk, want kennis is in het huidige onderwijs vooral een obstakel voor persoonlijke ontwikkeling.

De Onderwijsraad wil deze malaise in stand houden en trekt daar graag een aantal miljard voor uit. De homo sapiens is inmiddels geëvolueerd tot homo economicus, en dat mag best wat kosten.

Ik zou daarom willen voorstellen het onderwijs af te schaffen. Waarom zouden we miljarden investeren in een systeem dat zich tegen de beschaving keert? Ooit zijn scholen opgericht omdat ouders zelf de kennis en kunde niet in huis hadden om hun kinderen voor te bereiden op een steeds ingewikkelder wordende maatschappij. Dat argument gaat niet meer op nu dankzij de internetrevolutie homeschooling een prima alternatief is geworden.

Ouders kunnen nu zelf weer de verantwoordelijkheid nemen voor hun kinderen. Ze kunnen zelf lesmethodes uitkiezen en ze kunnen zelf bepalen welke vakken er werkelijk toe doen. Waar ze hiaten ervaren in hun kennis en kunde kunnen ze zich aansluiten bij ouderverenigingen die als paddenstoelen uit de grond zullen schieten en kunnen ze te rade gaan bij relevante ondersteunende websites.

Over de sociale vorming van hun kinderen hoeven de ouders zich geen zorgen te maken. Detectiepoortjes en verborgen camera’s zullen verdwijnen, terwijl de contacten met kinderen uit de buurt een renaissance zullen beleven.

Maar bovenal zullen ouders gevrijwaard zijn van een manipulerende overheid met haar duizenden trawanten die willen dat onze kinderen de democratie als allerhoogst en eeuwig goed omarmen [...] en de gedachte aan een absolute waarheid verwerpen.

En wat de Onderwijsraad betreft, laat die zijn extra euro’s besteden aan een spetterend afscheidsdiner.

De auteur is docent aan de eerstegraadslerarenopleiding Engels van de christelijke hogeschool Driestar educatief en aan de christelijke scholengemeenschap Het Streek te Ede.

Schools in 2020

In my opinion schools should be a free place that facilitates children and people of all ages to do what they want to do in a safe place and learning the skills they want to learn. I prefer calling it a community house, where everyone can bring and gain knowledge. The people who facilitate these students should be there as a coach to help them what to do. Or mentors who can show how to do a profession. I like to recall the middle-ages. In that time children learned a profession while being on the job, instead of going to a school. In schools nowadays, there is not much time to stimulate children to grow their passion. If you really love playing piano, you should have the possibility to learn this all day. If you grow your passion, it grows all areas around the passion, like rhythm, maths, reading and listening (in case of the piano). If you grow up to be a famous pianist, who cares about your-hated-study-subject-Biology?

De dierenschool

Er was eens een groep dieren die een wereldschokkende daad wilde stellen om de problemen van de moderne tijd het hoofd te kunnen bieden. Ze besloten een school te stichten. Er werd een leerplan aangenomen dat bestond uit hardlopen, klimmen, zwemmen en vliegen. Uit administratieve overwegingen en in de geest van gelijkheid werd elk dier verplicht om alle vakken te volgen.

De eend was heel goed in zwemmen, beter zelfs dan haar docent. Ze haalde ook hoge cijfers voor vliegen, maar in hardlopen was ze slecht. Om daarin te oefenen moest ze telkens weer nablijven en zwemmen als vak laten vallen. Ze moest zo vaak oefenen dat haar zwemvliesvoeten er ernstig onder leden. Ze was nu nog slechts een gemiddelde zwemmer. Maar gemiddeld was acceptabel voor de school. Dus niemand maakte zich er zorgen over behalve de eend zelf en haar ouders.

Het konijn hoorde in hardlopen bij de besten van de klas. Maar toen het tijdens het verlof een bijkomende proef moest doen voor zwemmen, kreeg het een zenuwinzinking.

De eekhoorn kon uitstekend klimmen totdat hij gefrustreerd geraakte in de vlieglessen. Zijn leraar wilde hem van de grond laten opstijgen en niet van een boomtop naar beneden laten zweven zoals hij gewend was. Bovendien kreeg hij kramp door de overbelasting van bepaalde spiergroepen. En dus haalde hij voor klimmen nog slechts een vijf en voor hardlopen een drie.

De arend was een probleemleerling. Hij moest streng aangepakt worden. In boomklimmen was hij beter dan de rest, maar hij stond erop dat hij het op zijn eigen manier mocht doen en dat kon toch echt niet.

Aan het einde van het jaar bleek een of andere exotische bastaard het beste rapport te hebben. Hij kon zwemmen, rennen en klimmen en hij kon zelfs een beetje van de grond komen.

De prairiehonden gingen niet naar de dierenschool. Ze protesteerden omdat het schoolbestuur het vak graven niet in het pakket wilde opnemen. Ze stuurden hun jongen voor les naar de das. Dat deden ook de bosmarters en de wangzakratten. Ten slotte begonnen ze een privé-school die al snel succes kende.

naar R.H. Reeves