Diepgang in je leven

Het overlijden van mijn zusje (Heleen, maart 2006) heeft gezorgd voor het onder de loep nemen van mijn eigen leven.

We stonden op het punt om te verhuizen naar Roemenie, met het hele gezin, Heleen en de aupair.
Van dat plan stapten we af, omdat Heleen overleed. En zij de belangrijkste reden was om naar Roemenie te gaan. Zij had altijd al een wens om daar te wonen & studeren.
Drie weken na haar overlijden, ontvingen we de sleutel voor ons nieuwe appartement in Amsterdam. Een heerlijke kleine woning, op een super lokatie. Maar op dat moment hadden we nog een koophuis in Emmen, een huurhuis in Amsterdam Oost en een appartement in Roemenie. Vier huizen dus, en we vonden het al lastig om twee huizen te combineren. Natuurlijk hadden we erg goede redenen om die huizen te hebben. Het was het startsein om wat aan de situatie te veranderen: ons koophuis hebben we verkocht, ons appartement in Roemenie hebben we de huur van opgezegd. En ook de huur van ons appartement in Amsterdam-Oost werd opgezegd. Nu nog maar één appartement, wat voor ons allemaal een gewenning is, omdat we nu half zo klein wonen (80 m2) met z’n vijven.
Ook de aupair heeft een nieuw gezin gevonden in Nederland. Onze auto is verkocht (we hebben nu een bakfiets & het openbaar vervoer, aangevuld met een taxirit als dat nodig mocht zijn)

Ons leven is compleet veranderd, en we genieten er van. Want zo zien we steeds meer voordelen, we hebben geen parkeerboetes meer, we staan niet meer in de file. En we zijn ook nog milieubewust bezig, iets waar ik me eerder praktisch nooit druk om maakte.

Ook omstandigheden in het leven helpen mee bewuster te leven. Ik zou een Executive MBA opleiding doen, die EUR 50.000 kostte. Het geld had ik geleend & betaald. Nu gaat de opleiding niet door, wat ik erg jammer vind. Maar ik kan nu mijn lening alweer afbetalen, want ik krijg het geld weer teruggestort. Zo kan ik mijn habit van eerst lenen, dan terugverdienen, omdraaien.
Ik kom niet uit een financieel rijk gezin. Mijn ouders hebben altijd geld-stress ervaring. De dreiging van een faillissement was vaak aanwezig.
Zo heb ik tijdens mijn studie geld geleend, als ik geen bijbaantjes had, om rond te komen. Ook mijn jaartje buitenland (studie & stage) kon ik betalen van een lening. Ook mijn man heeft de KLM luchtvaartschool gedaan, waarbij je naast een goede opleiding als piloot ook een megaschuld opbouwt. Maar met veel vertrouwen in de toekomst en onszelf, maakten we ons daar niet druk over. En daar begonnen we, aan het werkende leven allebei met een mega-schuld.

Al snel kopen we ons eerste appartement. Al die nullen in zo’n bedrag, daar hebben we helemaal geen gevoel bij. De bank accepteert ons voorstel voor het hypotheek bedrag, en we hebben ons eerste huis gekocht. We kunnen de hypotheek betalen, daar gaat het om. We gaan trouwen, krijgen in mega-record tijd drie kinderen en dan wordt er weer eens wat extra geld geleend, als er extraatjes om de hoek komen kijken, zoals een broodnodige nieuwe auto. We zetten een bedrijf op, waar geld in geinvesteerd moet worden, etc.

Vorig jaar is Rutger gestopt met vliegen (piloot). Het verhaal gaat de ronde dat hij al dik miljonair is (want waarom stop je anders met zo’n goed betaalde baan), maar niets is minder waar. Wel hebben we geleefd als een miljonair, of misschien juist niet . Nu weet ik steeds beter dat we teveel hebben. En merk dat op steeds meer vlakken.

Ik verlang soms naar een wat simpeler leven, maar vaak ook niet; want wat is het leven zo toch gemakkelijk. Wel mis ik iets als ik doorga op de manier waarop ik doorging. TV kijken doen we praktisch niet meer, en ook achter een computerscherm zitten, staat me steeds meer tegen.

We hebben de auto de deur uit gedaan. Amsterdam is niet echt praktisch met auto, zeker niet als je hem ver weg moet parkeren omdat de vergunning 2 jaar op zich laat wachten. Maar nu de auto er niet meer is, geniet ik echt van fietsen (dat had ik al heel lang niet meer gedaan) en wat is de tram toch gemakkelijk.
En er rust nog een behoorlijk taboe op schulden/leningen in Nederland. Wat ons allemaal niet verder helpt. Maar het verergert. We vertellen graag op een verjaardagsfeestje dat we een nieuwe auto hebben gekocht, maar wie vertelt daar nu bij, dat je wel je lening hebt verhoogd om toch een iets duurdere auto aan te schaffen? We vertellen de halve waarheid.

Ik ben me ervan bewust geworden dat het anders kan. Heleen zag het niet meer, ze zag & voelde de pijn in de wereld (waar ze helaas teveel van kreeg) en ze zag de mensen om haar heen die alleen maar meer materie wilde. Zij wilde dat niet, maar kon niet vinden wat het dan wel was. Uiteindelijk wist ze het, ze wilde rust; van de pijn & van de zoektocht naar meer. En ze heeft het gevonden.

Ik ben nu ook op zoek, naar de diepgang in het leven, die er is. En ik weet steeds beter waar ik die diepgang kan vinden. En misschien nog wel beter, waar niet. Ik kan er voor zorgen dat ik bewust ben van de betekenis van mijn leven. Mijn toegevoegde waarde in deze wereld, waar iedereen beter van wordt. En ik kan diepgang vinden in het leven zelf, door diepgang te creeeren.