Een nieuw bedrijf… nee, aan de slag!

Na het opzetten van 101 bedrijven in 10 jaar, ben ik klaar.
De laatste 2 jaren waren warrig en ik wist niet meer wat ik wilde, en toch ook weer wel.

Ik weet teveel. Ik neem het leven veel te serieus, en ik verlang veel van mijzelf. Daar ben ik helemaal klaar mee.

Ik heb nog gezocht in allerlei verklaringen waarom het toch komt dat ik, vlak voor de lancering van een bedrijf mij lichamelijk niet goed voel. Mijn keel voelt dichtgeknepen, ik word ziek of een ander groots trauma.

Dat is het moment dat ik het leven ga onderzoeken. Waar ben ik nou eigenlijk mee bezig? Kan ik nu niet gewoon aan het werk, ondernemen zonder dat ik aan die vraag denk? Als ik straks weer beter ben, moet ik dan maar net doen alsof er niets aan de hand is en weer verder gaan met het bedrijf in kwestie? Altijd probeer ik het weer. Maar ik loop elke keer weer tegen de lamp. Waar ben ik nou mee bezig? Dreunt zo hard door mijn hoofd, wanneer ik opsta en wanneer ik naar bed ga dat ik er niet meer volop ‘ja’ tegen wil zeggen.

Ik vecht vooral de laatste 2 jaren ontzettend hard om bedrijven van de grond te krijgen, en heb het gevoel dat ik het begin, midden en einde van het bedrijf al volledig heb doorleefd wanneer –na ziekte- weer beter ben geworden. Nu ik ‘alles’ al weet, vind ik het niet meer leuk. De spanning is eraf. Ik heb het al gezien, ook al ben ik niet eens begonnen.

De laatste twee jaar betrek ik God er ook heel nadrukkelijk bij. Want, zoals ik heb geleerd, ik kan niet alles, maar God wel! Met een 40 daagse cursus ‘Een doelgericht leven’ (waar ik al bijna 40 weken over doe), probeer ik het dan opnieuw. En nu ik bij les 36 ben, weet ik eindelijk. Waarom doe ik nu zo moeilijk? Loslaten, leren loslaten en het aan God overlaten, dan komt het goed.

Nou, dat loslaten kan ik helemaal niet. En wellicht is dat mijn les van al die jaren geweest. Ook al vind ik mijzelf een enorm stuk gemakkelijker dan mijn moeder (die al haar zaakjes veel beter voor elkaar had, natuurlijk). Ik dacht dat het loslaten al natuurlijk in mij zat. Maar begrijp dat ik mijn kinderen nog lang niet genoeg vrij laat, en Rutger — die heeft het helemaal zwaar.

Het is nu écht klaar met al die businessplannen, voorbereidingen en weet-ik-wat.

Ik ga gewoon beginnen….

…met iets nieuws….