Op hol geslagen hart
De laatste maanden ben ik in onderzoek geweest. Ik heb een op hol geslagen hart. Ik heb een hartritme stoornis, waarschijnlijk aangeboren. Maar die komt met veel stress natuurlijk goed onder de aandacht. Er is een zenuw die zelf hartslagen opwekt, waardoor ik continu een stress gevoel heb, en druk op mijn hart. Mijn hart krijgt geen rust na een hartslag, en wanneer een ander mens 1 hartslag heeft, heb ik er 3-5, en soms wel 10 achter elkaar, zonder dat mijn hart rust krijgt. Als ik lang zo doorleef, gaat mijn hart er in functionaliteit zo dusdanig van achteruit dat ik niet oud kan worden.
Maar gelukkig zijn ze er in het ziekenhuis nu achter gekomen. En wordt er wat aan gedaan.
Het is even heel ernstig geweest, nu doe ik heel rustig aan, mede omdat ik niet veel kan. De medicijnen maken me erg sloom (ik heb betablockers), maar vorige week net te horen gekregen dat ik geen pacemaker hoef, maar dat alles na de operatie weer goed is. Ze gaan een zenuw in mijn hart wegbranden. Lichte ingreep noemen ze dat 
De operatie is over ongeveer 1 maand.
Het is even heel heftig geweest, omdat de dokter mij na een onderzoek direct 's middags opbelde en me vertelde niet meer te sporten, stress situaties te vermijden en als er maar 'iets' was, direct naarde eerste hulp toe te komen, omdat ze het niet vertrouwden. Vervolgens werden er betablockers aan huis bezorgd. Nu ze de oorzaak hebben, ben ik vooral opgelucht. Ik doe erg rustig aan, en natuurlijk ben ik soms een explosie van frustratie. Maar ben best rustig nou. Ik moet alleen leren dat ik weinig kan. Als ik 's ochtends wat heb gedaan, ben ik 'smiddags op.
En ik hoop maar dat ik mijn levensstijl weer naar normaal kan ombuigen na de operatie. De operatie is niet zonder gevaren, willen jullie aan mij denken / voor mij bidden?
Hallo Marieke,
Ik had van oma al gehoord dat je hartritme niet goed was. Niet leuk, en de stress van het afgelopen jaar heeft natuurlijk ook niet meegeholpen. Ik wens je veel sterkte met het rustig aan doen en straks bij de operatie natuurlijk. Misschien spreken we elkaar nog vóór die tijd bij oma. Ik zal aan je denken én voor je bidden.
Hartelijke groeten (ook aan Rutger),
Yvonne
Natuurlijk doe ik dat! Heftig hoor. Heel veel sterkte.
Denise
Kusje en kaarsje voor Marieke. Sterkte!
Tjee Marieke… Ik zal zeker aan je denken.. ik blijf je verhalen volgen. Heel veel sterkte de komende tijd en hopelijk vind je genoeg momenten om je er even ‘vanaf’ te zetten…
L.S.
Hebben je verhaal gelezen, en
wensen je nog veel sterkte toe.
We volgen je via je website.
Oma heeft ook meegelezen, en wenst
je veel liefs en sterkte ook voor Rutger en de kinderen.
Mvg
Jannie&Ronald.
Hoi Marieke,
Ik vond je blog via Edwin Gels hij is een vriend van mij.
Ik las je verhaal en wil je even een positieve uitwerking van de ziekte die jij heb gegeven. Ik heb namelijk het zelfde gehad en ben op 16 jarige leeftijd er aan geopereerd het is niet zo grote ingreep. Als je het achter de rug hebt en je normale leven weer oppakt zul je het merken dat je er veel gelukkiger mee af bent.
Mocht je nog iets willen weten wat ik misschien weet mail me dan maar.
Groeten en beterschap toegewenst
Edwin Peters
Marieke, ik schrik me rot van je bericht. Ik zal aan je denken en ik wens jou (en Rutger) heel veel sterkte. En ook heel veel plezier in Amerika!!
Beste Marieke,
Bij deze wil ik je de komende tijd veel kracht toebidden en wensen we je veel sterkte met operatie. En dan kunnen je hopelijk echt een nieuwe start maken!met het lezen van je verhaal werd ik bepaald bij een tekst die ik je mee wil geven.Jeremia 33.3 Roep mij aan,en ik zal je antwoorden,ik zal je grote,wonderbaarlijke dingen bekendmaken,dingen die je volkomen onbekend zijn. Marieke ik wens je voor de toekomst Gods rijke zegen voor jouw en je gezin,groetjes monique