Dankbaar voor het leven in Californie

Dit weekend is het Thanksgiving, kalkoen eten & heel veel meer eten. Maar bovenal dankbaar zijn voor alles wat je hebt. Wij zijn vandaag heerlijk met z’n allen thuis gebleven en hebben een lang weekend, heeerlijk! We werken erg hard allebei en de kinderen gaan veel naar school, dus er is niets liever dan nu lekker met de kids thuis te zijn en spelletjes te spelen.

Deze week hoorden we dat we geen visum, maar enkel een verblijfsvergunning hebben. Dat betekent dat we onze vakantie naar Nederland moeten cancellen. We gaan een visum aanvragen, maar dat duurt 3-4 maanden. Dus het wordt niet eerder dan Maart voordat we in Nederland zijn.

Bedrijfsmatig, liep het een tijdje erg lekker, dus hup, kantoor geopend en iemand aangenomen. Ook wel een beetje gepusht door de visumaanvraag in de VS, want het was nou eenmaal beter om foto’s van mijn kantoor te maken, en huurcontracten op te sturen. Maar het ging eigenlijk te snel. Ik heb mijn enige medewerker inmiddels ontslagen. En ga voor mijn bedrijf eerst een goede basis neerzetten voordat er weer een medewerker bij komt. Er lopen leuke opdrachten, twee klanten zijn beiden advocatenkantoren, dat is wel grappig. Online reputatie is belangrijk voor hen, dus wellicht ga ik me daar wel meer mee bezig houden. Een andere klant is een tandartspraktijk, dat zijn klanten die vooral lokaal een online reputatie willen opbouwen. Zoek op tandarts + plaats en je vindt hem, dat idee.

We wonen enorm mooi. Onze achtertuin zit aan een meer, in een mooie woonwijk. Een gated community zoals dat heet. Er zit een hek omheen en alleen mensen met een sleutel kunnen naar binnen, er komt dus niet veel extra verkeer & in principe ook geen raar gespuis. Er zit een zwembad en speeltuin in de woonwijk. En je kunt er waterfietsen huren (voor op het meer). De kinderen spelen elke dag, als ze niet naar school gaan, wel buiten in de tuin. Dat kan veilig (hoog hek) en het is nog altijd heerlijk weer. Dat vind ik elke dag weer iets om dankbaar voor te zijn, hoewel het hier normaal is, natuurlijk. Voor ons is het nog steeds erg raar dat het 30 graden in november is. Deze week heeft het voor het eerst (sinds 6 maanden of zo?) geregend.

Vrienden maken vind ik hier erg makkelijk gaan. Veel mensen die hier wonen zijn hier niet geboren & hebben geen familie hier, die zijn dus allemaal op zoek naar het opbouwen van een netwerk. Via de Nederlandse school kennen we veel Nederlanders, en natuurlijk via de school van de kids ken ik een aantal moeders. Ik ben erg goed bevriend met een moeder van Joep’s beste vriend. Vorig jaar hebben we daar kerst gevierd & dat gaan we dit jaar weer doen – nu we toch blijven.

Verder houd ik enorm van netwerken voor mijn bedrijf, en daar komen ook vrienden uit voort. Onder andere een vriendin waar ik vaak mee naar de film ga. Soms komen er vrienden over, we gaan dan vaak naar Las Vegas. Het is hier maar 4 uur rijden hier vandaan, en we vinden het een heerlijke stad. Ook voor de kids is er enorm veel te doen.

De kinderen gaan naar één van de beste scholen in de omgeving, daar komen de slimste kinderen vandaan als ze klaar zijn – zeggen ze. Wij vinden het een hele fijne school, de drie kids lezen al en ze vinden het enorm leuk. Maar het leren lezen gaat hier ook wel anders dan in het Nederlands. Ze leren hier het woord onthouden, terwijl je in het Nederlands meer leert hoe je letters leest en hoe je ze aan elkaar plakt. Maar dat werkt in het engels niet, wanneer ze bijv. woorden leren als where, this. Als ze dat schrijven zouden ze bijv. wer en dis schrijven. Dus moeten ze best veel woorden leren onthouden.

Ze gaan nu al een jaar fulltime naar school, maar vanaf de kerstvakantie blijven ze thuis. En wellicht gaan ze na de zomervakantie weer naar school. We hebben heel hard gewerkt om visum & bedrijf voor elkaar te krijgen, maar we willen niet samen in die ratrace zitten. Dus doen we het een paar maanden rustiger aan, als gezin. Meer samen zijn, genieten van elkaar en de dingen die we hebben. Natuurlijk blijven we werken, we genieten beiden van het werk wat we doen. Maar we hopen een balans te vinden die voor ons als gezin beter is.