Talentontwikkeling bij kinderen

Ieder kind heeft talent. Ieder mens heeft talent. Talentontwikkeling is dus voor ieder kind een must om te worden wie hij is. 

Voor mij de essentie waarom ik voor mijn kinderen voor thuisonderwijs heb gekozen is talentontwikkeling. En eerlijk waar ik heb geen idee elk talent dat ook is. Zij hebben het in zich en ik kan ze alleen maar faciliteren in hun groei te worden wie ze zijn.

Talent komt voort uit passie. Ik speel in op hun passie(s) en faciliteer ze daarin. Als mijn kinderen bijvoorbeeld met treinen spelen, zal ik ze daarin proberen te faciliteren. Meer ruimte op de grond, meer spoor, meer treinen, etc. Een kind heeft van zelf een gevoel dat het na een treinenperiode genoeg is en ontwikkelt nieuwe interesses. Dat hoef ik hem niet te vertellen. Hoewel dat bij mijn ene kind (Joep) veel automatischer gaat dan bij Krijn. Krijn volgt voornamelijk wat Joep doet. Maar heeft belangrijke elementen die van hem zijn: (een kopje thee zetten & zijn muis). Daarnaast laat ik hen wel veel dingen zien die nieuw voor hen zijn, maar waarvan ik verwacht dat ze daar door geinspireerd kunnen raken. Gisteren zijn we bijvoorbeeld naar Sinterklaas in Concert geweest, in het concertgebouw met een blaasorkest. Dat vonden ze alledrie erg indrukwekkend. En nu onze oudste heel erg graag op wintersport wil, denken we er toch over om een wintersport mogelijk te maken.

Talentontwikkeling is voor mij tweeledig:

1. Aan de ene kant is het dus een wereld laten zien van oneindig veelmogelijkheden. Alles is mogelijk.
2. Aan de andere kant is het de passie(s) van het kind centraal stellen en het volgen van zijn passie en interesses.

Je hoort in het nieuws steeds meer dat scholen en opleidingen te mainstream worden. De massa afgestudeerden is te grijs. Ze zijn allemaal ongeveer hetzelfde. Wie daar tussen uit springen zijn de talenten, of degenen die buiten hun opleiding dingen hebben gedaan die opvallen, die specifiek zijn en die bij hun persoonlijkheid passen. 

Talent is niet alleen belangrijk naar de buitenwereld toe, maar bovenal belangrijk voor het individu. Mensen groeien op in een wereld waarin ze moeten doen wat de werkgever van hen vraagt, maar gaan vaak aan hunzelf voorbij. Ieder mens is gelijkwaardig, maar sommige mensen mogen best een groter plekje innemen op deze aardbol dan ze nu doen. Dat gaat een stuk beter als mensen meer zelfvertrouwen hebben en geloven in hun zelf, hun eigen kracht en weten wat voor waarde ze kunnen toevoegen in de wereld.

Die kracht is voor mij een essentieel onderdeel van de groeifase van een mens (tot 18 jaar) en daar wordt op scholen veelal aan voorbijgegaan. En moeten er onderdelen geleerd worden die wellicht voor het individu totaal niet van belang zijn. Wanneer een kind 14 vakken moet leren op een middelbare school en niet leert wat voor waarde dat vak voor hem/haar zelf heeft, wat heeft die kennis dan allemaal nog voornut? Het is niet alleen kennis vergaren, het is niet alleen kennis
toepassen.

De nieuwe wereld vraagt een derde stap:

Je persoonlijke waarde, waar je je bewust van geworden bent, toevoegen aan de maatschappij. 

  • Inger

    Wat ik mis zijn beperkingen. Daardoor leer je omgaan met frustraties. Maar ze stimuleren ook je creativiteit. Als ik vroeger alle Barbiekleertjes had gekregen die ik wilde, was ik waarschijnlijk nooit op het idee gekomen om met zakdoek, touw en satestokjes een Grieks-klassieke outfit te bedenken en mijn eigen mythen en legenden uit te beelden. Maar hoe je beperkingen weloverwogen in een opvoeding moet toepassen… (mijn € 0,02…)